Groene vingers

Met die eerste zonnestraaltjes, kriebelt het enorm om naar buiten te gaan. Het plan voor vandaag: relaxen op het terras met een boek... Klinkt leuk, niet?

Maar mijn sla-plantjes die ik onlangs zagen er zo zielig uit dat ik besloot een kleine serre te kopen. Ik zeg klein, maar eigenlij' was ze groot. Veel te groot. Dus voelde ik mij verleid om er wat aardbeien plantjes bij te zetten. En daar sta je dan in de tuinbouwwinkel... Je gelooft nu toch niet zelf dat ik alleen met aardbeien naar buiten geraak? Een beetje Basilicum en rucola vonden al snel hun weg naar mijn winkelkarretje, maar dat is geen luxe, toch? En toen kwam ik bij de binnen plantjes... Ik kan niet veel houden in ons huis omdat het hier te donker is,  maar ik kon het niet laten... Een beetje groen in huis kan toch zo gezellig zijn...

Ik doe het niet! Of toch?

Er kwam weer een familiefeestje aan en naar goeie gewoonte maak ik dan een nieuw kleedje voor prinses. Maar deze keer niet. Ze had nog (winter)kleedjes genoeg dus deze keer ging ik echt niet als een gek zitten naaien zodat prinses toch maar een nieuw kleedje aan zou kunnen doen. Wat is er trouwens mis met die 'oude' die ze maar 1 keer heeft aangedaan? Dus nee, ik doe het niet!

Of toch? Want gisteren begon het toch te kriebelen... De lente begint voelbaar te worden en dan past een winters kleedje toch niet? Ik liet mij verleiden door mijn stoffen voorraad en vond een stofje dat vorig jaar al een kleedje moest zijn. Prinses was direct enthousiast, dus ik ook. En zo zat ik ineens te tekenen en te knippen en om 23u30 gisteren avond werkte ik het laatste detail van haar kleedje af.

Dus ik deed het toch: prinses kreeg een zwierig kleedje uit SVDHZ2 en het is alles geworden wat ik ervan verwacht had. Tevreden ging ik slapen en vandaag straalt prinses in haar nieuw fleurig en zwierig kleedje:

Stil staan voor de foto? Nee mama, dansen!

Lentegroen

Dit is een projectje dat veel te lang heeft stil gelegen. Ik denk dat het augustus was toen ik dit mooie stofje vond bij Modecoupon:

Mijn eerste paneeltje in tricot voor prinses. Het moest en zou een kleedje worden, maar geen idee welk patroontje ik zou gebruiken. Uiteindelijk vond ik inspiratie op een blogje, maar vond er geen patroontje bij. Dus ging ik zelf aan de slag en gebruikte als basis een t-shirt. Ik knipte in het voorpand, er werd gefronst en verlengd en uiteindelijk ook versmald. Het kleedje was al snel half klaar. En zo belande het kleedje in mijn kast... Onafgewerkt... Jammer hé? En waarom? Ik weet het eigenlijk zelf niet. Ik liet me onterecht afremmen door het omzomen en had ook wat schrik van de halsboord die ik moest bevestigen.

Na maanden in de kast te liggen, viel mijn oog er terug op. Het werd weer uitgehaald en er was hoop. Vooral omdat ik sinds kort ook een Coverlock heb staan waar ik dringend eens moest oefenen. Dit kleedje was het ideale projectje om er mee aan de slag te gaan. De halsboord werkte ik eerst in de naailes af, en de boordjes werden al snel omgezoomd met de Coverlock.

Over de mouwtjes heb ik uiteindelijk nog het langst getwijfeld: lang, kort, geen... Uiteindelijk werden het korte. Het kleedje straalt nu niet echt zomer uit maar is toch te dun voor de winter. Een lentekleedje dan maar :-)

Nu het af is, begrijp ik helemaal niet waarom het zo lang is blijven liggen. Ik begrijp ook niet waarom ik mezelf zo afgeremd heb. Prinsesje is er alvast helemaal weg van. Van zodra het uit de was komt, heeft ze het alweer aan... De volgende keer misschien toch iets meer zelfvertrouwen hebben?

Gedaan met de winterslaap

Met de winter achter de rug, begint het stilaan door te dringen dat ik een beetje een winterslaapje gehouden heb. Op naaivlak dan toch... Donkere dagen en weinig energie zorgen ervoor dat mijn machientjes een beetje stof verzameld hebben. Nee, geen naaistof ;-) Hoog tijd voor verandering dus!

En die verandering kwam er. Tot september dit jaar ging ik twee keer per maand naar een gezellig naaiclubje hier in de buurt. Zo gezellig dat ik daar amper aan naaien toe kwam :-) Helaas viel mijn naailes dit jaar op dezelfde dag dus is het maanden geleden dat ik nog geweest was, en ik begon de dames toch wat te missen.

Met de nieuwe inschrijvingen voor deze week werd ik getagd met de vraag of ik niet nog eens kwam; het is nu toch vakantie en dus geen les. Natuurlijk wou ik dat! Dat ik daar zelf niet aan gedacht heb...

Met volle moed en voorgeknipte patroondelen kwam ik daar toe, we zien wel wat er van kwam. Het plan: een restje stof verwerken in een basis kleedje voor prinses. Een patroontje dat ik al zoveel keren maakte, ideaal dus om opnieuw mee te beginnen.

Maar zoals steeds als het te gemakkelijk lijkt, maakte ik een domme fout: ik bevestigde de rits alvorens mijn kleedje te keren zodat ik de voering nooit meer gekeerd zou krijgen. Geen stress, een beetje tornen en het komt wel goed.

Uiteindelijk werkte ik het kleedje zelfs bijna af. Alleen de zoom moest ik nog doen want ik had de juiste kleur draad niet mee. Dat is toch een goed excuus, of niet soms?

En zo heeft prinses er een nieuw speelkleedje bij. Niet direct mijn favoriet maar zo slecht vind ik het nu ook weer niet. En voor wat het waard was, het was de ideale naaitherapie ;-)

Herken je het stofje? Ik gebruikte het eerder voor dit: https://lilaroosje.blogspot.be/2014/12/mijn-june-helemaal-kleur-helemaal-ik.html

Naaiverbod

Ik heb mezelf een naaiverbod opgelegd (de naailes uitgesloten natuurlijk), en wel om twee redenen.

Enerzijds om mezelf terug zin in het naaien te geven. Ik heb in de naailes een bloesje gemaakt, en ik heb daar zo'n glibberig stofje voor gekozen dat ik er een beetje mijn zin in het naaien door verloor. Het viel mij soms op dat ik niet meer durfde te beginnen aan iets nieuws. Dat kan nu toch ook niet de bedoeling zijn.

Anderzijds om mezelf de ruimte te geven om wat huishoudelijk werk in orde te krijgen. Zondag wordt mijn kleine meid 3 jaar, en daar hoort natuurlijk een feestje bij. Helaas niet met een nieuw zelfgemaakt kleedje deze keer, maar met een eigen creatie die ze al heeft aangehad (zie de blogpost "sew feestelijk" en "say cheese!"). En net daarom voel ik extra druk om de rest van het feestje dan wel in orde te krijgen.

Nu vraag je je af: hoe vlot dat dan, zo'n naaiverbod? Wel, slecht. Want gisteren was er het stoffenspektakel. Nu ga ik elke keer, maar ben al heel vaak teleurgesteld terug gekomen. Deze keer niet. Ik had niet veel mee, maar allemaal doenbare stofjes waar ik direct een project voor heb. Alles werd direct voorgewassen en voor ik het wist, was ik al aan het knippen. Juist ja, zolang duurt dat dan, want als iets niet mag, is het toch extra leuk om te doen, niet?

Ik besloot wel om voor iets eenvoudigs te gaan: een sjaaltje. Hiervoor gebruikte ik de volledige breedte van de stof (150 cm), de hoogte van de stofvouw op 50cm en tekende zo een rechthoekige driehoek zodat ik een scherpe hoek kreeg op mijn zelfkant.

Begrijp je het een beetje? Als het niet lukt, vraag je het maar en dan maak ik wel eens een tekening ;-)

Hoelang duurt het knippen van een driehoek... Dus je begrijpt dat ik ook direct ben beginnen naaien. Voor ik het wist lag er een zomers sjaaltje naar mij te lachen:

Dus knipte ik snel nog een tweede stofje, maar ik naaide het pas deze ochtend. Eentje voor mezelf deze keer, want de vorige is om cadeau te doen:

En waarom daar stoppen? Ik herinnerde mij dat ik ooit eens een sjaaltje wilde maken maar daar de verkeerde stof voor kocht. Veel te glibberig voor mijn, toen nog, onervaren handen, dus vloog het in mijn voorraad, helemaal onderaan natuurlijk. Vandaag werd hij gered en werd het eindelijk wat het ooit moest worden. Een derde sjaaltje:

Niet slecht toch voor een naaiverbod? Maar, zo gaat dat nu eenmaal. Maar voor de rest van de week berg ik mijn naaimachine wel op, of het moet zijn dat ik de stress niet kan houden omdat mijn kleine meid haar verjaardag moet vieren in een kleedje dat ze al eerder droeg. Jaja, ik weet echt wel hoe belachelijk dit klinkt, maar ik voel het zo aankomen...

Maar zo is er toch terug een positieve vibe in het naaien gekomen, en aangezien ik dat echt nog eens nodig had, ben ik niet al te kwaad op het schenden van het verbod.

Lekker ontbijten

Boterhammen... Ik heb het nog nooit graag gegeten, maar je kan nu eenmaal niet de hele dag door pasta of aardappelen eten, dus at ik ze maar. Maar nu ben ik het echt moe dus ben ik op zoek gegaan naar een doenbaar alternatief. Die ochtenden zijn namelijk al hectisch genoeg, ik heb dus geen zin om zo vroeg al te staan koken. En toen kwam ik nog maar eens een blog tegen over granola...

Het is al een tijdje een hype heb ik het gevoel, en zoals steeds huppel ik een beetje achteraan als het op eten aankomt. Maar nu ga ik er toch voor. Ik deed vandaag mijn boodschappen en maakte vanavond zowaar mijn eerste zelfgemaakte granola! Je kan er een beetje mee doen wat je wil heb ik begrepen, maar het komt neer op een mengeling van haver, noten, zaden en pitten die je roostert in de oven. In mijn mengeling gebruikte ik deze keer haver, hazelnoten, walnoten, cashewnoten, pompoenpitten, zonnebloempitten, chiazaad, maanzaad, cacao poeder, maple syrup en maisolie (ik ben niet zo voor kokos...). Dit alles werd vakkundig gemengd en gemorst door mijn kleine meid en werd daarna op een ovenplaat geroosterd in een oven van 175°C gedurende 20 min.

Na 1 min rook mijn keuken al naar chocola. Mmmmmm... Eenmaal alles gebakken en gekoeld was, heb ik natuurlijk eens voorgeproefd. Mag ik dit wel? Alle ingrediënten apart mag ik wel, maar samen... je weet maar nooit. Maar geen zorgen. Zoooooo lekker!!! Nu ik weet hoe het smaakt, heb ik zelfs moeite om het potje niet gewoon te gaan halen en het zo op te eten. Wat verlang ik al naar het ontbijt...

Smakelijk!

Kaatje gaat carnaval!

Carnaval komt eraan en dat hebben ze hier geweten. De stad maakt zich klaar met de kermis, prins carnaval is gekozen, en weet ik veel wat er nog allemaal bij komt kijken. Ik heb er eigenlijk geen idee van, ik ben er niet echt mee opgegroeid. Maar aangezien het toch zo leuk is om je eens te verkleden, doen we met veel plezier mee. En dus werd er genaaid voor prinses.

Ik speelde al een tijdje met het idee om haar als Kaatje tralalaatje te laten gaan. Weet je wel? Van Ketnet:

Dat leek me wel realiseerbaar, want ik heb helemaal geen ervaring met verkleedkleren. De stof vond ik heel toevallig bij Nostex. Eigenlijk ga ik daar niet graag, maar belandde daar toevallig voor boordstof voor een ander project. Nuja, ik zag daar een mooi oranje zijdeachtig stofje liggen dat gewoon Kaatje schreeuwde, dus nam ik dat vlug mee samen met wat gele tule. In Modecoupon vond ik nog een gele fluweel/tricot met veel carnaval-allure dat er prima bij zou passen.

Om een modelletje te zoeken, baseerde ik mij op een patroontje dat ik al veel gebruikt heb, namelijk het basiskleedje van SVDHZ2 met een rimpelrokje. Uit de gele stof naaide ik een onderkleedje (A-lijntje) met lange mouwen. Uit de oranje zijdeachtige stof maakte ik het bovenkleedje en rimpelde 4 lagen tule onder de rok om een beetje volume te creëren. Niet teveel natuurlijk. Die peutertjes moeten natuurlijk nog makkelijk op het potje kunnen gaan, wat een heel belangrijke activiteit is tegenwoordig ;-)

Om de rode randjes aan de armen en hals de maken, werkte ik gewoon af met rode biais en hield deze zichtbaar. Op een sneltempo zat het in elkaar. En prinses was er heel gelukkig mee, want die heeft het hele proces natuurlijk kunnen volgen en kon maar niet begrijpen waarom ze het nog niet mocht aandoen. Omdat het nog niet klaar is natuurlijk, maar leg dat maar eens uit! Maar dan op vorige maandag was het zo ver:

Zij was er natuurlijk super blij mee, maar ik iets minder. Het had nog niet genoeg Kaatje gehalte. De sterretjes durf ik niet flocken op de oranje stof omdat het nogal glad is, en ik vrees dat ik de stof lelijk ga maken na het veelvuldig wassen... Maar er ontbrak natuurlijk nog iets: een riem. Dus die maakte ik dit weekend dan maar. Ze mochten voor school toch 2 weken verkleed naar school, dus het was zeker nog de moeite. Om de riem te kunnen maken, kocht ik nog wat gele vilt bij Moratex. Met riem is het resultaat natuurlijk veel mooier :-)

Kijk dan vooral even mee naar wat er allemaal onder zit. Prinsesje heeft het hele resultaat nog niet gezien. Zij is volop aan het dromen :-D

Jaja, ik weet het, rechte foto's trekken is geen gave van mij. Gelukkig kan ik wel recht stikken ;-)

En ook al weet ik dat prinsesje hier super blij meer is en het liever niet meer uitdoet, ben ik niet echt tevreden. Maar voor carnaval is dit toch goed genoeg denk ik dan. En als dat niet helpt, dan troost ik me wel met het besef dat peuters nog niet zo kritisch zijn. Gelukkig maar...